Beste Joop, ik ben helemaal met je eens dat de ene situatie de andere niet is.
Ja, het was mijn doel om naar huis te gaan, maar alleen als het medisch verantwoord was (en dat was het). Mijn man was thuis om voor me te zorgen, en op maandag zijn mijn ouders een week lang komen ‘oppassen’. Dat maakte dat het voor mij mogelijk was om naar huis te gaan en daar verder te herstellen. Als je thuis bijvoorbeeld kleine kinderen heb, dan is het ziekenhuis zelfs rustiger (en dan is je doel/focus ook anders).

Maar er kunnen ook andere kanten aan zitten. Hoe ellendig een dag in het ziekenhuis ook mag zijn, je kunt op die manier ook je doel voorbij schieten. Als patiënt moet je vragen van artsen en verpleegkundigen eerlijk beantwoorden en altijd open kaart spelen. Vertrouw ze. Doe je niet mooier/sterker voor dan je je voelt. De ene mens is de andere niet en de ene operatie is de andere niet. Sommige mensen zijn zo gefocust, dat ze grote druk op een arts gaan uitoefenen om vooral toch maar eerder naar huis te mogen.

Twee gevaren van te vroeg ontslag kunnen zijn: complicaties (zoals bijvoorbeeld een infectie) en overmoed (“kijk wat ik kan al alleen kan doen”). Eenmaal thuis is de verleiding wel erg groot om te veel te doen. Doorslaggevend is misschien wel of er de eerste dag(en) iemand bij jou thuis is, die alles voor je kan doen.

Informatie en goede communicatie van en naar de patiënt blijft in elk geval cruciaal.

Thanks Lorna, it is always great to know there are more alternatives!